Dag lieve jongen,
Het is voor mijn gevoel al weer een eeuwigheid geleden dat we samen waren. Een onverwacht telefoontje en toen stond je ineens voor het raam, in de winterkou. Zonder jas en sokken, in je voetbalschoenen. Min of meer op de vlucht omdat je het bij je moeder niet meer kon uithouden. Daarvoor was het vier jaar geleden dat je voor de laatste keer bij mij was.
In de twee weken die je bij mij was, heb ik mij zeer gelukkig gevoeld. Des te pijnlijker was het toen je weer vertrok om sindsdien niet meer terug te komen. Ik kom je alleen af en toe tegen op straat: ik in de auto, jij op de fiets. Daar moeten we het op dit moment helaas mee doen.
Weet dat ik van je hou en je mis. Je bent en blijft altijd welkom bij mij, wat er ook gebeurt!

